“Ik hou van de zomer, altijd al. Als het warm is en de zon schijnt, kan ik álles aan. Vroeg opstaan, werken, sporten, dingen doen met vrienden, noem maar op. Maar als de dagen korter worden, begint het. Dan loopt m’n energielevel terug. Ik sta dan vaak moe op en heb steeds minder zin om eropuit te gaan. Zelfs dingen die ik normaal leuk vind, zou ik liever skippen.
Sinds een tijdje weet ik dat ik last heb van een herfstdepressie. Dat is waarschijnlijk al lang zo, maar na wat onderzoek heeft het een naam gekregen. Fijn is dat ik nu weet dat ik zélf dingen kan doen om me minder moe en somber te voelen. Voor mij werkt het om elke dag even naar buiten te gaan. Ik ren elke dag een rondje en als het niet al te hard waait, fiets ik naar m’n werk. Da’s niet echt chill als het regent, maar na wat frisse lucht voel ik me een stuk beter.
Regelmaat is belangrijk, las ik online. Door de week lukt dat goed, maar in de weekends blijf ik het liefst tot de middag in bed liggen. Als ik dat doe, kom ik daarna mijn huis niet meer uit. Ik voel me dan zo lam dat ik allemaal ongezonde dingen ga snacken. Dat wil ik niet, want ik ben trots op mijn lijf. Daarom heb ik met mijn buurjongen afgesproken om op zaterdagochtend samen naar de gym te gaan. Als ik niet kom opdagen, moet ik hem een boete betalen en andersom. Zeker weten dat ik er ben, dat geld besteed ik liever aan andere dingen.
Bewegen en frisse lucht geven mij power. Ik slaap er ook beter door. Als ik moe ben van het sporten, ga ik vanzelf op tijd naar bed. En dát is weer goed voor mijn stemming. Want als ik kort of slecht slaap, ben ik de dag erna niet te genieten. Ook niet voor mezelf. Ik ga heus wel eens de fout in, maar het lukt steeds beter om dit ritme vast te houden.
Januari en februari vind ik het ergst omdat het dan zo grijs en koud is buiten. Met een paar collega’s zijn we nu van plan om in die tijd een weekje naar de zon te gaan. Wintersport of zo. Daar leggen we elke maand geld voor opzij. Een week zon in de winter! Alleen al van dat vooruitzicht knap ik op!”
