Je had verwacht dat bij thuiskomst het eten op tafel zou staan. Je puber had beloofd zijn kamer op te ruimen. Niet dus. Voor je het weet ben je pissig of verdrietig. Je blijft er in hangen of je gaat ernaar handelen. Je eet wel een boterham. Je puber zoekt het maar uit. Dat zal ze leren. Alleen: je hebt jezelf er ook mee. Probeer het eens anders.
In 6 stappen naar minder gedoe
1. Herken jouw stressreactie
Ben jij een vechter, een vluchter of bevries je bij conflicten? Vechters schreeuwen, schelden of smijten met dingen. Vluchters gaan juist weg of negeren de ander. Mensen die bevriezen, zeggen gewoon niks meer. Simpelweg omdat ze niet weten hóe. Als je weet hoe jij van nature reageert, weet je waar je op kunt letten.
2. STOP jezelf
Zeg STOP tegen jezelf. Haal diep adem. Vraag je af: Wat gebeurt er? Wat waren je verwachtingen? Is de teleurstelling het waard om uren boos of verdrietig te zijn? Tel tot 10. Zo koppel je je gedachten los van je emoties. Daarna kun je beter nadenken.
3. Blijf er niet in hangen
Blijf niet hangen in boosheid of stilzwijgen. Spreek je verwachtingen uit: ‘Ik had gehoopt dat het eten dampend op tafel zou staan’. Zo geef je de ander de gelegenheid om het uit te leggen of excuses aan te bieden. Dat helpt om een conflict op te lossen.
4. Kies waar je nú over wilt strijden
Welke dingen zijn het waard om over te strijden? Als het gaat om rotzooi op de kamer van je puber, kun je er ook even voor kiezen om die deur dicht te trekken. Morgen of overmorgen wil je er misschien wél een punt van maken.
5. Praat het uit
Soms lucht een flinke ruzie op. Helemaal als je je het daarna uitpraat. Wat gebeurde er? Pluis je gevoelens eens uit. Wat is belangrijk voor jou? Hoe is dat voor de ander? Hoe kunnen jullie het een volgende keer anders doen?
6. Zeg sorry
Het is niet altijd makkelijk, maar excuses maken kan veel goed doen. Ook als je vindt dat het niet helemaal jouw schuld is, kun je sorry zeggen voor het schreeuwen of zwijgen.
