“De kerk was voor mij vroeger echt een ontmoetingsplek. Ik kwam er anderen tegen en bleef op de hoogte het wel en wee in het dorp. Jarenlang was ik vrijwilliger bij de avondwakegroep van de Goede Herderkerk in Sint-Oedenrode. Zo kwam ik geregeld bij mensen thuis. Dan ontstonden mooie en diepgaande gesprekken. Over geluk, verdriet en omgaan met verlies. Soms was er boosheid of werd er openlijk getwijfeld aan de kerk of het geloof. Het mocht er allemaal zijn en het was altijd waardevol.
Het is zó fijn om met mensen om te gaan. Als je écht luistert, kun je zoveel leren van anderen. Als je echt aandacht hebt voor elkaar, kom je allebei een stukje verder. Dat merk ik ook bij mijn zoon. Wat voor mij de kerk ooit was, is voor hem zijn vriendenclub. Die mannen bespreken veel. Ze hebben het ook over onderwerpen als seks, homoseksualiteit of problemen in relaties. Toen ik zijn leeftijd had, hielden we die dingen binnenshuis. Dat voelde soms echt eenzaam. Ik vind het goed dat er meer openheid is.
Vrienden zijn belangrijk. Ik bel nog elke week met een vriendin van mijn lagere school. Als het lukt, zoeken we elkaar op. We trekken al zo’n 75 jaar samen op en kennen elkaar door en door. Natuurlijk hebben we ook onenigheid gehad, ruzie zelfs. Maar we hebben altijd contact gehouden, ook als het lastig was. Bij haar voel ik me vertrouwd en geborgen. Zo’n trouwe vriendschap gun ik iedereen.
Dat houd ik mijn kleindochter wel eens voor. Zij heeft zóveel contacten en het kost haar veel moeite om niemand tekort te doen. Mijn les is: Ben vriendelijk tegen de mensen om je heen, trek met elkaar op en ben er voor elkaar als het nodig is. Maar je hebt geen 20 vrienden of vriendinnen nodig. Investeer in 1 of 2 goede vriendinnen, daar heb je genoeg aan.”
